Star Trek'in son filmi, neden film ve dizi izlemeyi çok sevmediğimi bana tekrar hatırlattı. Çoğu kurgu (hepsinde değil elbette), önce izleyiciye bir kötü adamın düşüncelerinin ne kadar zararlı ve yok edilmesi gereken bir durummuş gibi gösteriyor. Yalnız ben neredeyse her daim, o kötü adamın dünya görüşünü, diğer 'iyi adamların' görüşlerine göre daha haklı ve doğru buluyorum. Tam onları savunurken de, itici esprilerle süslenmiş bir şekilde filmin 'kahramanı', tarafını tuttuğum kötü adamı 'yeniyor'. İşte bu nedenle çoğu kurgudan hoşlanmıyorum.
Star Trek'teki Nero bunun en bariz örneği oldu. Nero sonuna kadar haklıydı. Sapına kadar hem de! Film boyunca başına gelenlerden dolayı hep 'iyi adamlar' diye gösterilenleri sorumlu tuttum, savunduğu her şeyi son derece yere basan doğru şeyler olarak gördüm. Yalnız kurgu, 'iyi adamlar' tarafını tuttu.
Star Trek'teki Nero bunun en bariz örneği oldu. Nero sonuna kadar haklıydı. Sapına kadar hem de! Film boyunca başına gelenlerden dolayı hep 'iyi adamlar' diye gösterilenleri sorumlu tuttum, savunduğu her şeyi son derece yere basan doğru şeyler olarak gördüm. Yalnız kurgu, 'iyi adamlar' tarafını tuttu.
